Lieve allemaal,
En zo zijn weer een tijdje verder en we hebben een betere priode achter de rug. Het zijn ups en downs en de laatste week was goed. Mijn moeder is weer goed opgeknapt en ook mijn zus komt een beetje bij en is minder moe. Mijn kleine zus is sinds 28 janurari de trotse eigenaar van een klein hondje genaamd Noa en ik merk dat zo’n beestje ons allemaal erg goed doet.
Vorige week maandag de 30ste was mijn moeder jarig en dat hebben we die dag met z’n vieren gevierd. Deze dag stond voor ons eigenlijk ook in het teken van papa en is vrij bijzonder geworden. Zo gingen we rond 10:00 uur langs een dierbare vriendin van mijn moeder. Zij is bij ons bekend als een fijne en zeer bescheiden vrouw die erg sensitief en medium is. En hoewel we geen verwachtingen hadden omdat het contact leggen niet altijd lukt gingen we die kant op een voor een fijn gespek met elkaar en een stuk taart.
Bijzonder hoe hij contact maakte en hij ging terug naar het moment van crematie. Zoals al eerder was gezegd was hij verwonderd en verbaast hoeveel mensen er waren om afscheid te nemen van hem. Volgens haar is hij ook de hele dienst aanwezig geweest en wat hem diep raakte en dat hebben wij zelf niet gezien was toen de politiemotoren bij vertrek nog eenmaal de zwaailichten aanzette. Dit moment beschreef hij…. Hij heeft moeite met loslaten, het loslaten van het aardse leven en van ons maar ook vooral van zijn kleinkinderen. Hij zit echt nog in periode dat hij hier mee probeerd om te gaan. Hij staat daarin niet alleen en er zijn mensen of gidsen om hem heen maar hij bepaalt het tempo van hoe ermee om te gaan. Toen wij dit allemaal hoorden werden vooral mijn zus en ik erg emotioneel en dat vond hij wel moeilijk zodat hij zich zelf tijdens zijn aanwezigheid soms even terug moest trekken. Hij liet weten dat hij het niet altijd zeggen kon maar dat hij zoveel van ons houd en trots is op ons. Hij zei dat hij echt heeft gedaan wat hij kon in zijn leven en voor ons. Ik vond dat heel fijn om te horen. Het was heel bijzonder en heel fijn om van hem te horen en ik denk dat het ons allen heeft geholpen. Ja niet iedereen zal hier open voor staan of zal het misschien onzin vinden maar ons deed het veel en wij twijfelen niet aan zijn aanwezigheid op dat moment….
Hoewel het contact ontzettend fijn was waren we ook van slag die dag. Wetende dat hij er ook heel veel moeite mee heeft doet ons verdriet en het enige wat wij willen is dat hij ook verder kan en vandaar dat ik eerder sprak over mijn vader als drijfveer. Je vader in ere houden en het allerbeste maken van je leven. Op die manier houden we de mensen die overleden zijn op een bepaalde manier bij ons, in ons hart. En met gevoel heb ik me afgelopen maanden gestort op mijn eigen salon waar ik ontzettend trots op ben. Chiel en zijn vader hebben ontzettend hard gewerkt en samen met mijn moeder heb we de salon ingericht en kleur gegeven. En het resultaat is dat ik me woensdag ga inschrijven bij de kamer van koophandel en dus mag zeggen dat ik eigenaresse ben van mijn eigen Beauty salon. Mijn vriendin heeft mijn prachtige folder ontworpen en daar zijn er 1000 van gedrukt daarnaast is zij webdesigner en heeft mijn prachtige site gemaakt. Ja ik denk dus dat papa daar wel erg trots op is……
Gisteren heeft mijn lieve mama haar verjaardag gevierd voor de belangrijkste vrouwen in haar leven. Zo zaten we met zo’n 12 dames aan een mooi gedekte tafel en was het ontzettend gezellig. Ik denk dat deze traditie voorgezet gaat worden…….ja je moet het leven vieren…….
Lieve dames ontzettend bedankt voor de gezellige middag en avond. Fijn dat jullie allen de moeite hebben genomen om mijn moeder in het zonnetje te zetten. Jullie zijn allen belangrijk in het leven van mijn moeder en zeker na het overlijden van mijn vader beseft ze dat alleen maar meer.
Liefs
Ellen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten