Alpe d'Huzes

Lieve allemaal,

Het alweer een hele tijd geleden dat ik heb geschreven. Het blog zal dan ook niet veel meer gelezen worden.
Toch wil ik nog wel een verslag maken van de Alpe d'Huzes. Is wel wat lastig aangezien ik zelf 19 mei heb besloten om niet mee te gaan met deze reis. Waarom? Tja ik zag eerlijk gezegd al op tegen deze reis vanaf het begin. Ik ben iemand die niet snel uit zijn omgeving weggaat en zeker niet als mijn gezin niet compleet is. Chiel had al vanaf het begin besloten om niet mee te gaan en heeft mij natuurlijk wel de vrijheid gegeven om daar zelf over te beslissen.Ook zijn we de balans binnen het ouderlijk gezin zo nu en dan wat kwijt geweest en waren er hier en daar wat spanningen. Dit is helemaal niet erg en zal in ieder gezin gebeuren waarin iemand overlijd, het is alleen de vraag hoe ga je ermee om. Ik denk dat ik de juiste beslissing heb genomen door niet mee te gaan. Een huisje delen met gezinsleden die ieder op hun eigen manier rouwen en zijn of haar weg weer probeert te vinden in het leven is een hele uitdaging en zoals mijn lieve zus Marielle zei: 'El we zijn daar gewoon nog niet klaar voor'.
Kortom iedereen had vrede met de beslissing en heb ik afgelopen vrijdag mijn ontzettend gespannen moedertje een hele dikke knuffel gegeven. Mijn zus gekust door de telefoon en mijn zusje de avond ervoor nog even gesproken. Mijn zwager Willem is vanaf het begin enthousiast geweest en heeft duidelijk een doel voor ogen en dat is die O zo stijlen en enge berg beklimmen. Mijn oom Hans is ook meegegaan en heeft mij belooft om goed op mijn moedertje te passen.

En zo vertrokken zij zaterdagochtend om 02:00 uur om ongeveer 12 uur later op de plek van bestemming aan te komen. Lang leven whatsapp!!!! Want ik kreeg de eerste foto van mijn  zusje binnen en toen twijfelde ik wel even aan mijn beslissing. Maar goed je kan ook meegenieten via foto's zullen we maar zeggen. Wat is het prachtig daar! Er ging een enorm trots gevoel door mee heen. Trots op mijn moeder dat ze voor het eerst in haar leven zo'n lange rit zelf heeft gereden. Dat is overwinning nummer 1. Dan Marielle en Willem die vanaf het eerste moment zo'n doel voor ogen hadden en hebben en toen ze daar de berg zagen zich rot schrokken van hoe hoog, stijl en eng deze berg eigenlijk is. Overwinning 1 tot en met 10 want ze hebben volgehouden en geloof me het is echt niet makkelijk geweest afgelopen jaar voor hen beide. Keihard trainen, werken en een gezin draaiende houden is al een prestatie op zich. Ik heb geen idee hoe ze zich zullen voelen donderdag als ze de berg beklommen hebben.....
En mijn zusje die tot het laatst heeft getwijfeld of ze wel mee wilde want ook zij is net als ik iemand die niet makkelijk uit haar vertrouwde omgeving stapt maar het toch heeft gedaan.

De eerste nacht hebben ze achter de rug en ze hebben goed geslapen. Ja die berglucht zorgt voor een goede nachtrust. Na een gezamenlijk ontbijt ging Rianne hardlopen in de bergen. Gingen Marielle en Willem de berg verkennen en begroeten en waren mijn moeder en Hans aan het spelen met Iain en Aidan en zouden daarna gaan wandelen. Kortom lekker gesetteld. Het gaat dus goed!

Ik heb ze op het hart gedrukt mij zoveel mogelijk foto's door te sturen en ik zal ze op het blog neerzetten zodat iedereen mee kan leven.

Liefs

Ellen

Hier het eerste bericht van Willem na aankomst:

Zo na een reis van 12 uur zijn we om 14:15 uur aangekomen in Alpe D'huez. Alles is goed gegaan en we zijn heel aangekomen. Gekomen bij de beroemde rotonde aan de voet van de beklimming draaide we met de auto's de eerste bocht in, TERING!!!!!! Mar en ik keken elkaar aan en zeiden tegen elkaar: Hebben we wel genoeg getraind!! Dit gaat zwaar worden. Maar goed, eerst maar een keer de berg af en op. We gaan het meemaken. Het weer is hier fantastisch, strak blauwe lucht, 28 graden en een uitzicht vanuit ons chalet om U tegen te zeggen. Nu is het dorp nog in ruste maar het gaat hier een heksenketel worden aankomende dagen. Nu eerst bijkomen van de reis en proberen om een kleurtje te krijgen. Morgen zien we verder.

Vanuit Alpe D'huez,

Au revoir